Randmeren Carp Cup

Het Frans avontuurtje begon nog al bewogen door dat ik het verkeerd geboekt had, waar Gerco 2 dagen ervoor achter kwam. Ik had mij een maand vergist. Hierdoor kon mijn vismaat Gerco helaas niet mee. Na even dubben heb ik toch besloten om er uit te halen wat er in zat. Dit betekende heel snel handelen en een ingekorte trip alleen. Maar toen ik dit thuis overlegde met mijn vrouw Sonja vond ze dit niet een heel goed idee, aangezien ik al een aantal drukke weken / dagen van minstens twaalf uur van huis af was voor het werk. Wel snapte ze dat ik het niet wou laten schieten en ze vroeg of ik het fijn vond dat zij mee ging. Dat vond ik natuurlijk goed dus de voor bereiding kon beginnen ( 1 hele avond )!!! Dus snel naar de tackelschop en de spullen uitzoeken want alles moest in 1 auto passen. Vrijdags nog werken en uit het werk was het dan zo ver, alle spullen in de auto en rond twaalf uur s nacht vertrekken! Het was lekker rustig op de weg en we konden dan ook mooi door rijden en kwamen na negen uur rijden aan bij het water.


Toen we door het hek kwamen zagen we een prachtig water liggen en Daerel stond al klaar om ons hartelijk te ontvangen en rond te leiden. Na de rond leiding snel naar de stek snel de lijnen nat maken want we hadden immers niet zo heel veel tijd. Bijna alle stekken waren bezet, het was dus niet zo lastig om onze stek te vinden. Op de stek alles uit laden en de boot op pompen toen we bezig waren zagen we onze Franse buurman met zijn bootje naar onze scheidingsboei toe varen en werkelijk een grote emmer met voer lossen. Oké de toon is gezet!! Dit tafereel aanschouwend bedacht ik mij zelf dat dit toch eigenlijk niet helemaal de manier is waarop ik vis en wist ik eigenlijk eerlijk gezegd ook niet helemaal wat ik er mee aan moest. Eerst de spullen maar eens op zetten en dan verder kijken. De diepte meter op de boot en stekken zoeken. Eenmaal op het water schrok ik wel een beetje van het waterkwaliteit, groen en het stonk. Hier word dus vaker overdadig gevoerd is mijn conclusie. Nu bleek het eerste stuk van het meer na genoeg vlak te zijn en er waren geen hotspots te vinden, dus was ik ook aangewezen op de geul waar mijn buurman ook in lag te vissen. We hadden al van Daerel gehoord dat de vangsten de afgelopen tijd tegen vielen en dus besloot ik om heel schraal en voorzichtig te gaan vissen. Ik koos voor een onderlijn van een cm of twaalf en relatief licht lood voor de afstand waar we op visten, ruim 60 meter en 45 gram lood, de slappe lijnen moesten er voor zorgen dat de vissen niet gestoord werden door de hoofd lijn als aas een half doorgesneden scopex boillie met een halve pop up een klein beetje grond voer wat scopex pellets hennep aangemaakt met saoke, en een klein handje boilies moesten ze aan het azen krijgen.


De eerst nacht was het niks dus dan begin je toch te twijfelen. En als ik een mede visser iets verder op werkelijk gewoon blokken voer zo groot als bakstenen in het water zie gooien krijg ik weer vertrouwen dat mijn manier voor mij de manier is. Het word alles of niets aan gezien het de tweede nacht en tevens de laatste aan het water was. Met toch wel vertrouwen gingen we de nacht in. En om vier uur werden we gewekt door de beetmelder ik snelde naar buiten en pakte de hengel! Komt er achter me de vraag is het een mooie??? dat weet ik nog niet antwoordt ik, hij lijkt me niet heel groot hij geeft niet veel strijd. Ik kon hem dan ook gewoon vanaf de kant uit de geul loodsen en met de dril beginnen. Halverwege het water bleek de vis het er toch niet mee eens te wezen en snelde terug. Na toch een mooi strijd gaf ze zich over en gleed het net in. Het bleek om een mooie en vooral dikke vis te gaan. De unster knalde dan ook de twintig kilo mooi voorbij even een paar mooie foto's geschoten bij het opkomen van de zon en haar weer snel laten zwemmen. Even lekker na genoten met een bakje koffie en een broodje.


Aangezien het overdag snikheet was en ook weer werd, besloten we om lekker op tijd alles op te ruimen en zaten we dan ook weer in de auto voordat het heet werd. Nog even afscheid nemen van Dearel en zijn vrouw en weer snel op Nederland aan, er moest immers weer gewerkt worden dinsdag. Het was een korte maar toch geslaagde vistrip!!!


Groet Alfons Vos


Jaargang

Verslag vistrips winnaars 2015